Τελευταία νέα

Ροή Ειδήσεων

Πέμπτη, 26 Δεκεμβρίου 2013

Ο ευφυέστερος άνθρωπος του κόσμου είναι Έλληνας

Ο Ευάγγελος Κατσιούλης κατέχει την υψηλότερη διανοητική επίδοση που έχει καταγραφεί παγκοσμίως. Αν και ο ίδιος δεν αποδέχεται τον “πομπώδες”-όπως τον ...
χαρακτηρίζει-τίτλο του εξυπνότερου ανθρώπου στον κόσμο, έρχεται πρώτος στη λίστα του World Genius Directory.

O 36 χρονος ψυχίατρος από τη Θεσσαλονίκη, είχε από τα σχολικά του κιόλας χρόνια κάποιες ενδείξεις αναφορικά με τον υψηλό του δείκτη νοημοσύνης, μιας και είχε διακριθεί σε διαγωνισμό της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας το 1989, είχε καταφέρει μια πολύ καλή επίδοση στο μάθημα της Φυσικής και ήταν από τους λίγους που κατάφεραν να εισαχθούν στην Ιατρική Σχολή του ΑΠΘ με την πρώτη τους συμμετοχή στις Πανελλήνιες του 1993, όπως διαβάσαμε στο metrogreece.gr.

Ο ίδιος, μιλά στο metrogreece.gr για τη συμμετοχή του σε λέσχες υψηλής νοημοσύνης, εξηγεί αν και κατά πόσο άλλαξε η καθημερινότητά του μετά τη συγκεκριμένη διάκριση και με βάση την ψυχιατρική του ιδιότητα, σχολιάζει τα υψηλά ποσοστά αυτοκτονίας και τις ευθύνες των μέσων μαζικής ενημέρωσης.

- Τι ήταν εκείνο που σας κέντρισε το ενδιαφέρον ώστε να συμμετέχετε σε λέσχες υψηλής νοημοσύνης;

Η συμμετοχή σε ομάδες ειδικών ενδιαφερόντων με άξονα τις ιδιαίτερες κλίσεις, ικανότητες και ενδιαφέροντα είναι μια κοινή, κοινωνική, ανθρώπινη τάση, η οποία παρατηρείται σε κάθε μήκος και πλάτος του πλανήτη. Ιδιαίτερος τρόπος σκέψης, υψηλή ευαισθησία, διαφοροποιημένη αντιληπτική ικανότητα και σχετικά αυξημένη αποτελεσματικότητα είχαν παρατηρηθεί στη ζωή μου και προ της συμμετοχής μου σε οποιαδηποτε κοινότητα υψηλής νοημοσύνης και πριν πειραματιστώ με οποιαδήποτε δοκιμασία νοημοσύνης. Είχα διακριθεί σε διαγωνισμό της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας το 1989 στην πόλη της Θεσσαλονίκης, είχα καταφέρει μια πολύ καλή επίδοση στο μάθημα της Φυσικής και ήμουν από τους λίγους που κατάφεραν να εισαχθούν στην Ιατρική Σχολή του ΑΠΘ με την πρώτη τους συμμετοχή στις Πανελλήνιες του 1993.

Μοναδικές προϋποθέσεις συμμετοχής σε κοινότητες υψηλής νοημοσύνης είναι συγκεκριμένες διανοητικές επιδόσεις και η επιθυμία συμμετοχής. Έχοντας πετύχει κάποια καλά αποτελέσματα σε ποικίλες δοκιμασίες, έχω την ευκαιρία να είμαι σήμερα ενεργό μέλος σε περισσότερες από 60 λέσχες υψηλής νοημοσύνης συμπεριλαμβανομένων της GIGA Society και της ESOTERIQ Society, οι οποίες δέχονται μέλη που έχουν επαληθευμένη διανοητική επίδοση ίση ή ανώτερη του IQ 196, sd 16, επίδοση η οποία στατιστικά αναμένεται μόνο από 1 άτομο στο 1.000.000.000 του γενικού πληθυσμού. Η διάδραση με άτομα διαφορετικής πολιτιστικής βάσης, διαφορετικών νοοτροπιών και η ανταλλαγή ιδεών, θέσεων και δεδομένων εντός των πλαισίων λειτουργίας μιας κοινότητας υψηλής νοημοσύνης αποτελεί ουσιαστική επικοινωνιακή εμπειρία και χρήσιμη γνωστική διαδικασία, την οποία αποδέχτηκα και αξιοποίησα.

Δημιούργησα ένα Παγκόσμιο Δίκτυο Νοημοσύνης, το World Intelligence Network (http://www.IQsociety.org) το οποίο αποτελεί μια υπερκοινότητα υψηλής νοημοσύνης κατά τη λογική πως μέλη του οργανισμού γίνονται κοινότητες υψηλής νοημοσύνης. Τα μέλη των συμμετεχόντων κοινοτήτων έχουν πρόσβαση σε κοινές επικοινωνιακές πλατφόρμες και έχουν την ευκαιρία διάδρασης και αλληλεπίδρασης με τα μέλη όλων των συμμετεχόντων λεσχών. Δημιουργήθηκε έτσι μια παγκόσμια κοινότητα ανταλλαγής πληροφοριών, απόψεων και δεδομένων, η οποία σήμερα υποστηρίζεται από περισσότερα από 48.500 μέλη.

Παράλληλα ίδρυσα 7 κοινότητες υψηλής νοημοσύνης, την Ελληνική Λέσχη Υψηλής Νοημοσύνης (ΕΛΥΝ, http://www.IQsociety.gr), την IQID Child High IQ Society (http://CHILD.IQsociety.org), την OLYMPIQ High IQ Society (http://OLYMP.IQsociety.org), την HELLIQ High IQ Society (http://HELL.IQsociety.org), την CIVIQ High IQ Society (http://CIV.IQsociety.org), την GRIQ High IQ Society (http://GR.Iqsociety.org) και την QIQ High IQ Society (http://Q.IQsociety.org). Κύριος στόχος της λειτουργίας αυτών των λεσχών είναι η επίτευξη επικοινωνιακής γειτνίασης και γεφύρωσης ανθρώπων από διαφορετικά πολιτιστικά ή κοινωνικά υποστρώματα με δεδομένη την υψηλή διανοητική τους επίδοση. Κοινό όραμα αυτών των κοινοτήτων είναι η δημιουργική έκφραση, η πολιτιστική ανάταση και η παραγωγική επίταση των συμμετεχόντων μελών προς ίδιο και γενικό όφελος.

- Μετά τι διάκρισή σας ως “ο εξυπνότερος άνθρωπος του κόσμου”, η καθημερινότητά σας έχει αλλάξει; Σας άνοιξε πόρτες ο εν λόγω τίτλος ή σας δημιουργεί προβλήματα;

Θα μου επιτρέψετε να διευκρινήσω πως ο πομπώδης αυτός τίτλος επιδέχεται κάποιες διευκρινήσεις. Από τις καταγεγραμμένες διανοητικές επιδόσεις ενηλίκων σε αναγνωρισμένες δοκιμασίες, έχω πετύχει μια πολύ υψηλή επίδοση, η οποία σήμερα είναι η υψηλότερη αναφερθείσα παγκοσμίως. Όμως, δεν έχουν όλοι οι ενήλικες άνθρωποι υποβληθεί σε δοκιμασίες νοημοσύνης και δεν αναφερόμαστε σε διανοητικές επιδόσεις ανηλίκων. Το IQ των ανηλίκων, το παιδικό IQ, ορίζεται ως το πηλίκο της πνευματικής προς τη σωματική ηλικία, δηλαδή ένα παιδί ηλικίας 5 ετών, το οποίο έχει διανοητική ανάπτυξη αντίστοιχη με ένα παιδί ηλικίας 10 ετών, θα έχει ένα IQ 200. Αντίθετα, το IQ ενηλίκων αποτελεί την σπανιότητα μιας επίδοσης στον πληθυσμό. Για παράδειγμα, η δική μου μέγιστη επίδοση, IQ 198, με τυπική απόκλιση (sd) 15, μεταφράζεται ως 198 – 100 (μέσος όρος) = 98 μονάδες άνω του μέσου όρου. Εφόσον το συγκεκριμένο IQ χρησιμοποιεί τυπική απόκλιση 15, η επίδοσή μου είναι 98/15 = 6,53 τυπικές αποκλίσεις πάνω από το μέσο όρο, δηλαδή σύμφωνα με την κανονική κατανομή του Carl Friedrich Gauss των IQ scores είναι μια επίδοση η οποία στατιστικά αναμένεται μόνο από 1 άτομο στα 30.938.221.975 του γενικού πληθυσμού.

Δεδομένης της παρατιθέμενης επεξήγησης και αποφεύγοντας το ναρκισσιστικό σκόπελο μιας στομφώδους ή και μεγαλομανιακής δήλωσης, θα απαντούσα πως κάποιες πόρτες άνοιξαν και κάποιες άλλες έκλεισαν. Εξάλλου και το υψηλό IQ από μόνο του αποτελεί εξ ορισμού κλειδί για αρκετές πόρτες.

Μου δόθηκαν ευκαιρίες επαφής, επικοινωνίας και συνεργασίας με πολλούς φορείς και ομάδες, επιστημονικές, ερευνητικές και ειδικών ενδιαφερόντων και είμαι σε γόνιμη και δημιουργική διάδραση με εκπαιδευτικούς οργανισμούς και επιχειρήσεις κυρίως του εξωτερικού. Θεωρώ πολύ σημαντική την ίδρυση μιας μη κερδοσκοπικής ομάδας με τρέχουσα έδρα στην Θεσσαλονίκη η οποία εστιάζει στα χαρισματικά παιδιά και στους νέους με υψηλή νοημοσύνη. Η εθελοντική αυτή ομάδα ονομάζεται Ανάδειξη, Ακαδημία Ανώτερης Αξιολόγησης (http://www.AAAA.GR) και οι δράσεις της περιλαμβάνουν την ενημέρωση του κόσμου για τις έννοιες και την σημασία ανίχνευσης της χαρισματικότητας, των κλίσεων, των δεξιοτεχνιών και της υψηλής νοημοσύνης, την αξιολόγηση των παιδιών ως προς τις ικανότητές τους και την ευφυία τους, την συμμετοχή τους στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα της ομάδας βασισμένο στις ειδικές κλίσεις και ταλέντα τους, την ψυχολογική υποστήριξη παιδιών με χαρισματικότητα και υψηλή νοημοσύνη και των γονέων τους, την συμβουλευτική γονέων, την εκπαίδευση εκπαιδευτικών, τον επαγγελματικό σχεδιασμό νέων με άξονα τις ικανότητές τους και την συμμετοχή στο ψυχαγωγικό πρόγραμμα της ομάδας μας.

Εν κατακλείδι να αναφέρω πως πρωταρχική σημασία έχει η αντίληψη και η διαχείριση οποιασδήποτε ικανότητας, ποιότητας ακόμα και τίτλου, η οποία μπορεί να επηρεάσει την αξιοποίηση και την χρησιμότητα της ιδιότητας αυτής. Έχω συναντήσει πολλές προσωπικότητες όλα αυτά τα χρόνια μέσα σε κοινότητες υψηλής νοημοσύνης, οι οποίες έχουν δομηθεί στην βάση της διαφορετικότητάς τους από τους πολλούς. Έχω προσωπικά απορρίψει την επιλεκτική διαφοροποίησή μου από κάθε άλλο άνθρωπο στη βάση κάποιων υψηλών διανοητικών επιδόσεων που είχα για τον πολύ απλό λόγο πως για μένα κάθε άνθρωπος είναι ήδη διαφορετικός από οποιονδήποτε άλλο. Καθένας μας είναι ο συνδυασμός πολλών διαφορετικών ποιοτήτων τις οποίες διαθέτει σε διαφορετικό βαθμό, τις οποίες εκφράζει με διαφορετικές προτεραιότητες και με διαφορετικό τρόπο. Οι επιλογές μας, επίσης, είναι διαφορετικές και είναι αυτές που έχουν καταλυτικό ρόλο στην απότοκη ζωή που κάνουμε, στην καθημερινότητα που ζούμε, στα σχέδια που έχουμε.

Είχα την τύχη να έχω αντιμετωπίσει πολλές και αντίθετες στάσεις απέναντί μου, πολλές πολύ θετικές και μερικές έντονα επικριτικές. Κάθε γνώμη έχει παρονομαστή τον εκφραστή της και μόνο το κλάσμα έχει τελικά σημασία. Στόχος μου δεν ήταν ποτέ ούτε να δείξω ή να αποδείξω οτιδήποτε στον καθένα, ούτε να τον μεταπείσω, ούτε να έχει ο ‘ειδικός καθένας’ καλή, εξαίρετη ή συγκεκριμένη γνώμη για εμένα. Έχω διαμορφώσει και επιβεβαιώσει μια δική μου εκτίμηση για μια καλή ποιότητα ζωής, την οποία υποστηρίζω και διεκδικώ, όπως και όσο επιθυμώ και μπορώ.

Εν γένει, θεωρώ πως η όλη ενασχόλησή μου με τις κοινότητες υψηλής νοημοσύνης, η σημερινή μου θέση στο παγκόσμιο χάρτη διανοητικών επιδόσεων και οι οργανώσεις και ομάδες που ίδρυσα και υποστηρίζω, μου έχουν πλέον διαμορφώσει ένα πολύ θετικό κλίμα δημιουργικότητας, παραγωγικότητας, επικοινωνίας και ικανοποίησης με νέες ευκαιρίες, συνεργασίες και προοπτικές να προκύπτουν και να εντείνονται προοδευτικά.

- Τον τελευταίο χρόνο τα ποσοστά αυτοκτονίας αυξάνονται θεαματικά. Θεωρείτε πως η προβολή των περιστατικών αυτών από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης επηρεάζουν τους εν δυνάμει αυτόχειρες; Κι αν ναι, σε τί βαθμό;

Από την διεθνή βιβλιογραφία, η αυτοχειρία έχει έντονα συσχετιστεί με την επίπτωση της κλινικής εικόνας της έντονης ψυχικής νόσου, τόσο των ψυχώσεων, όσο και της κατάθλιψης. Η εποχή μας είναι ιδιαίτερα δύσκολη για όλους και πολύ πιο δύσκολη και απαιτητική για τα πιο ευαίσθητα και ευάλωτα μέλη της, όσα εν δυνάμει είναι και υποψήφια να αναπτύξουν μια ψυχική νόσο.

Το μείζον αίτιο της αύξησης των περιστατικών αυτοχειριών είναι η γενικότερη κατάσταση απουσίας ελπίδας και ευοίωνων προοπτικών, η κρίση αξιών, ηθών, θεσμών και οικονομικών δεδομένων, η ανατροπή παραδοσιακών πλαισίων και αίσθησης ασφάλειας και η αποκαρδιωτική αντιμετώπιση των πολιτών από τους ιθύνοντες.

Η προβολή των περιστατικών από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης υπηρετεί την αύξηση της αποτελεσματικότητας της εφαρμογής ψυχολογικής πίεσης επί του κοινού των μέσων. Η ενημέρωση για περιστατικά αυτοχειριών, καταστάσεων όπου κάποιος βάζει τέλος στη ζωή του, δεν επιθυμεί να συνεχίσει να προσπαθεί και να ζει πλέον, δημιουργεί εικόνες και αναπαραστάσεις στο μυαλό καθενός μιας έντονης κρίσης, μιας κρίσιμης ισορροπίας μεταξύ ζωής και θανάτου, μιας ψυχοπιεστικής πιθανότητας ακόμα και επικείμενου θανάτου.

Πάντα υπήρχαν οι αυτοχειρίες. Πάντα υπήρχαν άτομα που για τους δικούς τους και ειδικούς λόγους ο καθένας αποφάσιζαν ή λειτουργούσαν παρορμητικά και έδιναν βίαιο και πρόωρο τέλος στη ζωή τους. Για τα συγκριτικά πιο ευαίσθητα αυτά άτομα, κάθε πληροφορία, ακόμα και μια τυχόν επουσιώδης για τα υπόλοιπα μέλη της κοινωνίας, μπορεί να λειτουργήσει καταλυτικά στην έκλυση ανεξέλεγκτων σκέψεων και ενεργειών. Όπως αντίστοιχα έντονη είναι η ψυχολογική πίεση που δέχεται κάθε λήπτης ενός μηνύματος μιας αυτοκτονικής ενέργειας κάποιου άλλου, ειδικά όταν αυτή η ενέργεια αποδίδεται σε ή συσχετίζεται με εξωτερικούς λόγους, οι οποίοι ως εξωτερικοί αφορούν εν τέλει και τον ίδιο, όπως μπορεί να είναι η κοινωνική, οικονομική και γενική κακή κατάσταση. Αν το ακόλουθο αποτελεί επιδίωξή τους, τότε απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή από τους υπευθύνους των ΜΜΕ προκειμένου να αποφύγουν την σύνδεση συγκεκριμένων εξωτερικών αιτιατών με τις αυτοχειρίες.

Από την άλλη, ίσως και να εξυπηρετούνται άλλοι λόγοι και συμφέροντα, όταν δεν γίνεται εφικτή η μη συσχέτιση ή η ενεργή αποσύνδεση των αυτοχειριών από γενικούς και εξωτερικούς παράγοντες που αφορούν τους πάντες. Ίσως, ο έντονος τρόπος και η έκταση με την οποία παρουσιάζεται σήμερα το συγκεκριμένο θέμα των αυτοχειριών να αποσκοπεί στην εφαρμογή ψυχολογικής πίεσης στους πολίτες. Η επισταμένη προβολή παραδειγμάτων πολιτών οι οποίοι επέλεξαν το θάνατο δεδομένων των συνθηκών μπορεί να σπέρνει το φόβο και να αποτελεί μέσο ελέγχου των αντιδράσεών τους, μια και η κρισιμότητα της κατάστασης συνδυάζεται άμεσα με το θάνατο, ο οποίος αποτελεί επιλογή ένεκα της κατάστασης. Στην περίπτωση αυτή υποσυνείδητα επιτυγχάνεται κοινωνική και πολιτική χειραγώγηση, ενώ απαιτείται υπακοή στις νέες συνθήκες και πειθαρχία στους κανόνες από τα εναπομείναντα εν ζωή μέλη της.

Αναρτήθηκε στης  25 Δεκεμβρίου 2013


πηγή